สาระสำคัญ ในตอนเย็นใกล้พลบค่ำ เด็กเลี้ยงแกะเมื่อเสร็จจากการดูแลฝูงแกะเรียบร้อยแล้ว
จึงต้อนฝูงแกะของตนกลับลงมาจากภูเขา
“เฮ้…ใครก็ได้ช่วยที…ช่วยด้วย” เสียงนั้นดังออกมาจากหลุมลึกหลุมหนึ่ง
เมื่อเด็กเลี้ยงแกะมองลงไปในหลุม เขาก็พบว่ามีหมาป่าตัวหนึ่ง
กำลังพยายามกระโดดขึ้นมาจากหลุมหลายต่อหลายครั้ง
พร้อมๆไปกับร้องขอความช่วยเหลือไปด้วย
” นั่นหมาป่านี่…ท่านกำลังทำอะไรอยู่หรือ!” เด็กเลี้ยงแกะตะโกนถาม

ต่อมาเด็กเลี้ยงแกะได้ไปยืนที่ขอบหลุมแล้วใช้มือของเขาจับขาหน้าของหมาป่าเอาไว้
แล้วดึงมันขึ้นมา จึงสามารถดึงหมาป่าให้ขึ้นมาจากหลุมได้
และเมื่อสุนัขจิ้งจอกขึ้นมาจากหลุมได้แล้ว มันก็เปลี่ยนไปในทันที
คือไม่สำนึกถึงบุญคุณของเด็กเลี้ยงแกะเลยสักนิด
แถมยังอ้าปากอันใหญ่ของมัน ที่มีเขี้ยวอันน่ากลัว
” เจ้าผูกขาของข้าด้วยเชือกแล้วยังไม่พอ ยังพยายามที่จะฆ่าข้า
ด้วยการแกล้งทำให้เชือกขาด ทำให้ข้าต้องตกลงไปกระแทกกับพื้นในหลุมอีกด้วย”
พูดไม่พูดเปล่า มันยังทำท่าจะกระโจนเข้าใส่เด็กเลี้ยงแกะอีกด้วย

ข้อคิดคำคม นิทานเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า

“เมื่อได้รับความช่วยเหลือจากใครแล้ว…หากลืมความเมตตานั้นไปเสีย…
ก็คงไม่มีใครที่จะคิดช่วยเหลือท่านอีกครั้งอย่างแน่นอน”

การนำไปใช้ในชีวิตประจำวัน หากเราได้รับความช่วยเหลือจากผู้อื่นเราควรจะตอยแทนเขา

หนังสืออ้างอิง นิทานอีสป