บันทึกการอ่าน

บันทึกการอ่าน ของ นางสาวนิกษ์นิภา  อินต๊ะราช 
 เลขที่  ๙  ชั้น ม. ๔/๑

เรื่องที่  ๖ วันที่  ๑๓  เดือน กุมภาพันธ์ พ.ศ. ๒๕๕๘

ชื่อเรื่อง  สิงโตกับผู้รับใช้

สาระสำคัญ  มีสิงโตตัวหนึ่ง อาศัยอยู่ในป่ามาช้านาน
กระต่าย หมาป่า แมว เห็นว่าสิงโตนั้นแข็งแรงมีอำนาจยิ่งใหญ่ในป่า

 

จึงมาขอเป็นลูกน้องคอยรับใช้
เพื่อต้องการให้สิงโตคอยคุ้มครองตนให้ปลอดภัยจากผู้อื่น
จึงมาเป็นลูกน้องสิงโต…ด้วยความสมัครใจ
สิงโตเมื่อมีลูกน้องคอยรับใช้…เวลาจะทำอะไรก็จะให้ลูกน้องทำเสมอ

 

ทุกๆวันสิงโตนั้นสบาย งานการทุกอย่างลูกน้องก็ทำให้หมด
ลูกน้องสิงโตก็อยู่กันอย่างปลอดภัยไม่ต้องกลัวอันตรายจากผู้อื่นภายนอก

 

สิงโตจะทำอะไรลูกน้องก็ทำตาม ไม่มีใครคัดค้านเลย
จึงคิดว่าตนนั้น…ยิ่งใหญ่มีแต่คนคอยเอาใจ
จะดุว่าลูกน้องเขาก็ฟัง สิงโตจึงเอาแต่ใจตัวเอง
ไม่สนใจว่าลูกน้องจะรู้สึกอย่างไร

 

วันหนึ่งสิงโตสั่งให้กระต่ายทำงาน
แต่กระต่ายทำพลาดทำของตกแตกเสียหาย
เห็นดังนั้นสิงโตจึงโมโหและตะปบกระต่ายจนตาย
“ขาดเจ้าเพียงตัวเดียวคงไม่เป็นไร…ข้ายังมีลูกน้องอยู่อีก”
สิงโตกล่าวอย่างไม่ใยดี

 

เมื่อหมาป่า แมวเห็นเหตุการณ์ดังนั้น ต่างก็ชวนกันหนี ไม่ขอรับใช้สิงโตต่อไป
“ข้าจะอยู่ได้อย่างไร หากข้าอยู่รับใช้ท่านต่อ ข้าก็คงเป็นเช่นกระต่ายตัวนั้น”

 

หมาป่า แมว พากันเดินหนีจากสิงโต พร้อมกับพูดว่า
“ศัตรูภายนอกนั้นน่ากลัว…แต่ก็ไม่น่ากลัวเท่าเจ้านายที่ขาดคุณธรรม..ไม่รักลูกน้อง”

ข้อคิดคำคม  นิทานเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า“บุคคลที่ขาดคุณธรรม ย่อมไม่มีใครอยากคบหา”
แม้ว่าเขาเหล่านั้นจะมียศศักดิ์…มีตำแหน่ง…มีอำนาจ…มากเพียงใด
แต่ถ้าเป็นบุคคลที่ขาดคุณธรรม…ย่อมหาผู้ที่คบหาด้วยความจริงใจนั้นได้ยาก

การนำไปใช้ในชีวิตประจำวัน  เราควรจะมีคุณธรรมเพราะถ้าไม่มีคุณธรรมก่จะไม่มีใครอยากคบ

หนังสืออ้างอิง  นิทานอีสป